नरेंद्र मोदी

वस्तुतः, अमेरिकेचे अध्यक्ष आहेत ‘बेंजामिन नेतन्याहू’ आणि भारताचे पंतप्रधान आहेत ‘डोनाल्ड ट्रंप’….”थँक्स् टू ‘एपस्टिन-फाईल्स’!”

कालचा ‘शुक्रवार’ डोनाल्ड ट्रंप यांच्यासाठी ठरला ‘घातवार’; पण, कुठवर…??? कुठलाही हुकूमशहा, मग तो अमेरिकेचा असो वा भारताचा…तो ‘संत्रस्त संमंधा’सारखाच असतो; त्यातून, तो आपल्या अहंमन्यतेतून उचापती-कुरापती काढणं कधिच थांबवत नाही; ट्रंप म्हणजे “आधिच मर्कट, तशात मद्य प्याला” अशी अवस्था झालेला राष्ट्रप्रमुख! तेव्हा, ट्रंपदेखील त्याच नियमानुसार, २० फेब्रुवारी, २०२६च्या फेडरल-कोर्टाच्या ‘टॅरीफ’ बेकायदा असल्याच्या निर्णयाला बगल देण्याचा कसोशीने

“भारताच्या ‘सार्वभौमत्वा’चा नंतर ‘बळी’ जाईल…प्रथम, ‘स्वयंपूर्णते’चा जाईल!” …लक्षात घ्या, अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाने हजारो एकरची शेती कसणार्‍या अमेरिकन शेतकऱ्यांवर एकूण कर्ज ६०० अब्ज डॉलर्सहून अधिक आहे; आणि म्हणूनच, राष्ट्रीय-सरासरीपेक्षा तेथील शेतकऱ्यांच्या आत्महत्येचं प्रमाण साडेतीन ते चार पट जास्त आहे. “आपला शेतमाल आता भारतात ‘निर्बंधमुक्त निर्यात’ होणार”, यामुळे तेथील शेतकरी ‘फासाचे दोर’ दूर सारुन शँपेनच्या पार्ट्या करु लागलेत…अमेरिकन

स्वतः डाॅ. एम. एस. स्वामीनाथन यांनी सांगितलेला हा किस्सा आहे…जगजीवन राम जेव्हा अमेरिकन कृषि-विभागाचे नंबर २ चे अधिकारी असलेल्या डायरेक्टर जनरलना रोममध्ये भेटले; तेव्हा, त्यांनी अत्यंत उद्धटपणे केंद्रिय कृषिमंत्री जगजीवन राम यांना विचारलं, “हे प्रथम सांगा की, तुम्ही अमेरिकन शेतमालासाठी भारतीय-बाजारपेठ कधि खुली करताय?” जेव्हा विचारपूस करण्यात कमालीचं औधत्य जाणवलं तेव्हा, जगजीवन राम ताडकन उठले

भारताचे पंतप्रधान कोण…नरेंद्र मोदी की, डोनाल्ड ट्रंप…??? अंधभक्त समाजमाध्यमांतून बोंबलत होते, बरळत होते की, “अमेरिकन सरकारपुढे मान तुकवायला मोदींनी सपशेल नकार दिलाय”…मग, “शेतकरी, पशुपालक आणि मच्छीमार यांच्या हिताशी ते कधिच तडजोड करणार नाहीत”, असं तारस्वरात गर्जून सांगणाऱ्या मोदींचा तो ‘बनावट’ स्वर, या अमेरिकन व्यापार-करारात एकदम ‘म्यान’ कसा झाला? डोनाल्ड ट्रंप यांच्या ‘Executive Order’मध्ये अमेरिका तिला

अंतःकरणाला हात घालणारं, भारतीय-अध्यात्माला प्रतिबिंबित करीत निखळ सत्याकडे धाव घेणारं…अलिकडच्या काळात ऐकलेलं एक अतिशय प्रभावी भाषण! …हे भाषण किंवा भाष्य, अशा एका आधुनिक जगण्यातील ‘कलाक्रिडे’सारख्या मनोरंजनात्मक क्षेत्रामधून अचानक फोफावत उगवलेलं सकस धान्याचं पीक आहे…जिथे, आजुबाजुला सर्वत्र तणंच तण उगवलेलं आहे. कधि त्या तणाचं नाव अमिताभ बच्चन असतं, तर कधि नाना पाटेकर किंवा सचिन तेंडुलकर! …आणि

गौतम बुद्धानंतर या भरतभूमीत, म. गांधींनीच तहहयात असंख्य ‘सत्याचे प्रयोग’ केले, ज्यातून जगभराला कळीकाळाच्या अंतापर्यंत मार्गदर्शन होत राहील…त्यानंतर, बर्‍याच काळानंतर अशातऱ्हेचे अनेक प्रयोग, ‘सोनम वांगचूक’ या समाजहितैषी व निसर्ग-पर्यावरणवादी तंत्रज्ञाने आजवर केलेत. उदाहरणंच द्यायची झाली; तर, १९८८ मध्ये लेहपासून १८ कि मी. अंतरावर शाश्वत-जीवनशैलीवर आधारित निसर्ग-पर्यावरणस्नेही…अशा एका नाविन्यपूर्ण खेडेगावाची निर्मिती त्यांनी केली (The SECMOL OR